پیش‌بینی قیمت نفت برنت/ سقوط به زیر ۹۰ دلار یا بازگشت به کانال ۱۰۰ دلاری؟
اطلاعات منتشرشده در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد موجودی نفت خام این کشور به ۴۰۹.۸ میلیون بشکه رسیده است. این رقم در مقایسه با هفته قبل حدود ۸۶۰ هزار بشکه کاهش داشته است.
گزارش از: تیم مانیرو
نفت برنت در پایان معاملات ۶ نوامبر ۲۰۲۶ با قیمت ۹۷ دلار و ۷۵ سنت به ازای هر بشکه معامله شد. این سطح قیمتی پس از چند روز نوسان شدید و تغییر محسوس انتظارات معامله‌گران درباره وضعیت عرضه و تقاضای جهانی ثبت شد. قیمت نفت در این روز ۰.۵۵ درصد کاهش یافت و در محدوده ۹۶ دلار و ۶۸ سنت تا ۱۰۰ دلار و ۸۱ سنت نوسان کرد.
اگرچه برنت همچنان بالاتر از کف اخیر خود در محدوده ۹۳ دلار و ۴۰ سنت قرار دارد، فاصله آن با سقف ۱۲۶ دلاری ثبت‌شده در بازه ۵۲ هفته‌ای نشان می‌دهد که شرایط بازار نسبت به دوره اوج‌گیری قیمت‌ها تغییر کرده است.
افت اخیر نفت تنها یک اصلاح کوتاه‌مدت نیست و مجموعه‌ای از عوامل اقتصادی، بنیادی و ژئوپلیتیکی در شکل‌گیری آن نقش داشته‌اند. برنت در یکی از جلسات معاملاتی حوالی ۵ نوامبر نزدیک به ۹ درصد سقوط کرد و پس از آن بخشی از افت خود را جبران کرد. این تحولات در شرایطی رخ داد که نفت بدترین عملکرد هفتگی خود از آوریل ۲۰۲۰ را تجربه کرد.
با وجود این، باقی ماندن قیمت در سطوح بالاتر از کف‌های اخیر نشان می‌دهد که عوامل حمایتی بازار فیزیکی همچنان فعال هستند و فروشندگان هنوز نتوانسته‌اند تمام پشتوانه‌های بنیادی قیمت را از بین ببرند.
کاهش ذخایر نفت آمریکا؛ عاملی حمایتی برای قیمت برنت
یکی از مهم‌ترین شاخص‌ها برای ارزیابی وضعیت عرضه در بازار جهانی نفت، میزان ذخایر تجاری نفت خام آمریکا است. اطلاعات منتشرشده در ۴ نوامبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد موجودی نفت خام این کشور به ۴۰۹.۸ میلیون بشکه رسیده است. این رقم در مقایسه با هفته قبل حدود ۸۶۰ هزار بشکه کاهش داشته است.
اهمیت این کاهش زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم ذخایر نفت خام آمریکا همچنان حدود ۴ درصد پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله قرار دارد. هم‌زمان، مجموع ذخایر فرآورده‌های نفتی نیز با افت ۸.۲ میلیون بشکه‌ای مواجه شده است.
کاهش موجودی نفت خام و فرآورده‌های نفتی می‌تواند نشانه‌ای از محدود بودن بخشی از حاشیه اطمینان بازار فیزیکی باشد. چنین شرایطی معمولاً در برابر افت بیشتر قیمت نقش حمایتی ایفا می‌کند؛ زیرا کاهش ذخایر می‌تواند نگرانی‌ها درباره دسترسی به محموله‌های نفتی را افزایش دهد.
وضعیت ذخایر مرکز کوشینگ در ایالت اوکلاهما نیز در این میان اهمیت دارد. این مرکز یکی از نقاط اصلی نگهداری و تحویل نفت خام در بازار آمریکاست و تغییر موجودی آن می‌تواند اطلاعات مهمی درباره شرایط عرضه در زنجیره فیزیکی ارائه دهد.
با این حال، واکنش محدود قیمت نفت به داده‌های کاهشی ذخایر نشان می‌دهد معامله‌گران در شرایط فعلی توجه بیشتری به چشم‌انداز میان‌مدت عرضه و تقاضا دارند. به بیان دیگر، کاهش موجودی‌های فعلی به‌تنهایی برای تغییر روند نزولی بازار کافی نیست.
سیاست تولید اوپک‌پلاس در برابر افزایش عرضه آمریکا و برزیل
سیاست تولید اوپک‌پلاس همچنان یکی از متغیرهای اصلی تعیین‌کننده قیمت نفت در بازار جهانی است. این ائتلاف که تولیدکنندگان بزرگی مانند عربستان سعودی و روسیه را در بر می‌گیرد، بر اساس توافق‌های قبلی سطح تولید ماه نوامبر را بدون تغییر حفظ کرده است.
ثبات تولید اوپک‌پلاس در شرایطی که ذخایر نفت خام آمریکا پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله قرار دارند، می‌تواند از افزایش ناگهانی عرضه جلوگیری کند و مانع شکل‌گیری مازاد گسترده در کوتاه‌مدت شود.
با این حال، سیاست تولید این ائتلاف تنها بخشی از معادله بازار است. افزایش عرضه از سوی کشورهای خارج از اوپک‌پلاس، به‌ویژه آمریکا و برزیل، می‌تواند بخشی از محدودیت‌های عرضه ناشی از سیاست تولیدکنندگان عضو این ائتلاف را خنثی کند.
به همین دلیل، حتی در شرایطی که اوپک‌پلاس تصمیمی برای افزایش تولید نمی‌گیرد، چشم‌انداز رشد تولید در سایر مناطق همچنان یکی از عوامل محدودکننده افزایش قیمت نفت برنت محسوب می‌شود.
برآوردهای اداره اطلاعات انرژی آمریکا در گزارش چشم‌انداز کوتاه‌مدت انرژی (STEO) نیز به همین موضوع اشاره دارند. این نهاد میانگین قیمت نفت برنت در سال ۲۰۲۶ را حدود ۹۶ دلار و ۳۲ سنت پیش‌بینی کرده و انتظار دارد این رقم در سال ۲۰۲۷ به حدود ۸۳ دلار و ۷۴ سنت کاهش یابد.
این پیش‌بینی نشان می‌دهد از نگاه اداره اطلاعات انرژی آمریکا، افزایش احتمالی عرضه و تعدیل رشد تقاضا می‌تواند در میان‌مدت فشار نزولی بر قیمت نفت ایجاد کند. البته تحقق این سناریو به میزان رشد تولید کشورهای مختلف، سیاست‌های اوپک‌پلاس و وضعیت اقتصاد جهانی بستگی دارد.
ضعف تقاضای جهانی؛ مانعی برای بازگشت قیمت نفت
در سمت تقاضا، بازار نفت با مجموعه‌ای از نشانه‌های حمایتی و محدودکننده روبه‌روست. اگرچه مصرف جهانی نفت همچنان در سطح قابل‌توجهی قرار دارد، احتمال کند شدن فعالیت اقتصادی در برخی مناطق، نرخ‌های بهره بالا و تغییر الگوی مصرف انرژی می‌تواند سرعت رشد تقاضا را کاهش دهد.
بازار نفت ارتباط مستقیمی با فعالیت‌های صنعتی، حمل‌ونقل و مصرف سوخت دارد. بنابراین، هرگونه کاهش در برآوردهای رشد اقتصادی می‌تواند انتظارات معامله‌گران درباره میزان مصرف آینده را تغییر دهد.
از سوی دیگر، افزایش تولید آمریکا و سایر کشورهای خارج از اوپک‌پلاس باعث شده است رشد تقاضای جهانی با حجم بیشتری از عرضه مواجه شود. در چنین شرایطی، حتی اگر مصرف نفت همچنان مقاوم باقی بماند، افزایش تولید می‌تواند مانع شکل‌گیری کمبود پایدار در بازار شود.
در نتیجه، بازار با یک تضاد بنیادی مواجه است؛ کاهش ذخایر فعلی از قیمت حمایت می‌کند، اما انتظار افزایش عرضه در ماه‌های آینده و احتمال کند شدن رشد تقاضا، ظرفیت صعودی برنت را محدود نگه می‌دارد.
کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی و افت صرف ریسک نفت
تحولات سیاسی و امنیتی همچنان از عوامل مهم نوسان قیمت نفت برنت هستند. در بخش قابل‌توجهی از سال ۲۰۲۶، نگرانی درباره اختلال در مسیرهای انتقال انرژی و احتمال گسترش تنش‌های منطقه‌ای باعث شده بود معامله‌گران صرف ریسک بیشتری را در قیمت نفت لحاظ کنند.
در چنین شرایطی، بازار تنها بر اساس میزان تولید و مصرف واقعی قیمت‌گذاری نمی‌شود، بلکه احتمال اختلال در صادرات، محدودیت حمل‌ونقل و کاهش دسترسی به محموله‌های نفتی نیز در تعیین قیمت نقش دارد.
با این حال، انتشار نشانه‌هایی از پیشرفت گفت‌وگوهای دیپلماتیک و احتمال کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی در روزهای اخیر، بخشی از این صرف ریسک را از بازار خارج کرده است. امیدواری به بهبود شرایط سیاسی و کاهش احتمال اختلال در عرضه، یکی از عوامل عقب‌نشینی قیمت نفت از سطوح بالاتر بوده است.
البته در همین دوره، گزارش‌هایی درباره حملات تازه به نفتکش‌ها نیز نگرانی‌هایی درباره امنیت مسیرهای انتقال انرژی ایجاد کرده است. بنابراین، بازار همچنان میان دو جریان متضاد قرار دارد؛ کاهش نگرانی‌های سیاسی از یک طرف و باقی ماندن تهدیدهای عملیاتی برای حمل‌ونقل نفت از طرف دیگر.
هرگونه خبر درباره تشدید تنش‌ها یا احتمال اختلال در عرضه می‌تواند صرف ریسک ژئوپلیتیکی را دوباره افزایش دهد و قیمت‌ها را به سطوح بالاتر هدایت کند. در مقابل، پیشرفت مذاکرات و کاهش نگرانی‌ها درباره جریان صادرات نفت می‌تواند فشار فروش را تقویت کند.
ساختار تکنیکال نفت برنت همچنان نزولی است
بررسی نمودار نفت برنت نشان می‌دهد این بازار پس از افت شدید اخیر وارد ساختاری نزولی شده است. قیمت در حال حاضر پایین‌تر از میانگین‌های متحرک ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ روزه قرار دارد؛ موضوعی که از تداوم ضعف روند در بازه‌های میان‌مدت و بلندمدت حکایت می‌کند.
میانگین متحرک ۱۰۰روزه در محدوده ۱۰۰ دلار و ۵۴ سنت و میانگین متحرک ۲۰۰روزه در حوالی ۱۰۵ دلار و ۷۷ سنت قرار گرفته‌اند. فاصله قیمت فعلی با این سطوح نشان می‌دهد برنت برای بازگشت به ساختار صعودی باید چند مقاومت مهم را پشت سر بگذارد.
در ارزیابی ترکیبی میانگین‌های متحرک، ۸ سیگنال فروش در برابر ۴ سیگنال خرید مشاهده می‌شود. میانگین‌های کوتاه‌مدت پنج و ۱۰روزه وضعیت یکسانی ندارند، اما جهت کلی شاخص‌های روند همچنان با فشار نزولی همراه است.
در مقابل، برخی نوسانگرها از جمله STOCHRSI، Ultimate Oscillator و ROC سیگنال خرید صادر کرده‌اند. این موضوع می‌تواند نشان‌دهنده کاهش نسبی فشار فروش و احتمال شکل‌گیری یک حرکت اصلاحی صعودی باشد.
با این حال، شاخص MACD همچنان در وضعیت فروش قرار دارد و ضعف مومنتوم بازار را تأیید می‌کند. بنابراین، سیگنال‌های تکنیکال در مجموع از تداوم روند میان‌مدت نزولی در کنار احتمال نوسان‌های اصلاحی کوتاه‌مدت حکایت دارند.
شاخص RSI در محدوده خنثی؛ آیا فروشندگان همچنان برتری دارند؟
شاخص قدرت نسبی ۱۴روزه یا RSI(14) نفت برنت در محدوده ۴۹.۶ قرار گرفته است. این سطح از نظر تکنیکال در محدوده خنثی قرار دارد و نشان می‌دهد فشار خرید و فروش در این شاخص به تعادل نسبی نزدیک شده است.
با این حال، قرار گرفتن RSI در نزدیکی سطح ۵۰ به معنای تغییر روند نیست. ساختار کلی قیمت همچنان تحت تأثیر افت قبلی قرار دارد و شاخص‌های روند نیز هنوز نشانه روشنی از بازگشت صعودی ارائه نمی‌کنند.
از سوی دیگر، بازار وارد محدوده اشباع فروش قدرتمندی نشده است. بنابراین، نمی‌توان صرفاً بر اساس افت اخیر انتظار داشت که قیمت به‌سرعت وارد یک روند صعودی قدرتمند شود.
وضعیت MACD نیز این ارزیابی را تقویت می‌کند. منفی بودن این شاخص نشان می‌دهد قدرت حرکت نزولی هنوز به‌طور کامل از بین نرفته است. در نتیجه، افزایش مقطعی قیمت ممکن است صرفاً بخشی از اصلاح پس از سقوط باشد و نه آغاز یک روند صعودی تازه.
محدوده ۱۰۰ دلار؛ مقاومت مهم در مسیر بازگشت نفت
در نمودار نفت برنت، محدوده ۱۰۰ دلار نخستین مانع جدی برای بازیابی قیمت محسوب می‌شود. این سطح پس از شکست نزولی، از یک محدوده حمایتی روانی به ناحیه مقاومت تبدیل شده است.
مقاومت نزدیک به ۱۰۰ دلار و ۶۱ سنت نیز در همین محدوده قرار دارد. عبور از این سطح می‌تواند نخستین نشانه جدی از کاهش قدرت فروشندگان باشد. پس از آن، مقاومت ۱۰۲ دلار اهمیت پیدا می‌کند.
در صورت عبور از این محدوده‌ها، مسیر حرکت قیمت به سمت ۱۰۵ دلار هموارتر خواهد شد. این سطح به دلیل نزدیکی به میانگین متحرک ۲۰۰روزه در محدوده ۱۰۵ دلار و ۷۷ سنت اهمیت بیشتری دارد.
با این حال، عبور لحظه‌ای از مقاومت‌ها برای تأیید تغییر روند کافی نیست و تثبیت قیمت در سطوح بالاتر اهمیت بیشتری خواهد داشت.
در سمت مقابل، محدوده ۹۳ دلار و ۴۰ سنت تا ۹۳ دلار و ۶۲ سنت نخستین ناحیه حمایتی مهم بازار است. این محدوده به کف اخیر قیمت ارتباط دارد و حفظ آن می‌تواند از تشدید فشار فروش جلوگیری کند.
در صورت شکست این حمایت، سطح روانی ۹۰ دلار در کانون توجه معامله‌گران قرار خواهد گرفت. از دست رفتن این سطح نیز می‌تواند مسیر حرکت به سمت حمایت ۸۸ دلار را باز کند.
پیوت‌های روزانه؛ بازار در محدوده تعادل کوتاه‌مدت
محاسبات پیوت کلاسیک نشان می‌دهد نفت برنت در محدوده‌ای حساس قرار گرفته است. نقطه پیوت اصلی در حوالی ۹۷ دلار و ۸۳ سنت ثبت شده و حمایت اول یا S1 در محدوده ۹۷ دلار و ۶۵ سنت قرار دارد. مقاومت اول یا R1 نیز در سطح ۹۷ دلار و ۹۶ سنت دیده می‌شود.
نزدیکی این سطوح به قیمت ۹۷ دلار و ۷۵ سنت نشان می‌دهد بازار در محدوده تعادل کوتاه‌مدت قرار دارد و هنوز فاصله کافی برای شکل‌گیری یک حرکت جهت‌دار قدرتمند ایجاد نشده است.
اگر قیمت نتواند بالاتر از محدوده پیوت تثبیت شود، احتمال افزایش فشار فروش و حرکت به سمت حمایت‌های پایین‌تر وجود دارد. در مقابل، حفظ این محدوده و عبور از مقاومت‌های نزدیک می‌تواند نشانه‌ای از کاهش شتاب نزولی باشد.
البته پیوت‌های روزانه بیشتر برای بررسی رفتار کوتاه‌مدت قیمت کاربرد دارند و به‌تنهایی نمی‌توانند جایگزین تحلیل روند میان‌مدت بازار شوند.
از منظر ساختار موجی نیز افت اخیر از محدوده مقاومتی ۱۱۳ تا ۱۱۷ دلار، شرایط نزولی را در نمودار تقویت کرده است. برخی تحلیل‌های تکنیکال احتمال شکل‌گیری الگوی سقف دوقلو یا ادامه حرکت نزولی را مطرح می‌کنند. در صورتی که قیمت نتواند محدوده ۱۰۰ دلار را بازپس بگیرد، اعتبار این سناریو بیشتر خواهد شد.
در مقابل، واکنش مثبت قیمت به حمایت‌های ۹۳ تا ۹۰ دلار و تقویت مومنتوم خرید می‌تواند زمینه تعدیل ساختار نزولی را فراهم کند.
پیش‌بینی قیمت نفت برنت در هفته‌های آینده
در افق کوتاه‌مدت یک تا چهار هفته آینده، نفت برنت با دو نیروی متضاد مواجه است. کاهش ذخایر تجاری آمریکا، قرار گرفتن موجودی‌ها حدود ۴ درصد پایین‌تر از میانگین پنج‌ساله و ثبات تولید اوپک‌پلاس می‌تواند از قیمت حمایت کند.
در سوی دیگر، افزایش عرضه خارج از اوپک‌پلاس، نگرانی‌ها درباره کاهش سرعت رشد تقاضا و خروج بخشی از صرف ریسک ژئوپلیتیکی همچنان عوامل فشار بر بازار هستند.
در سناریوی صعودی، تشدید تنش‌های ژئوپلیتیکی یا انتشار داده‌هایی درباره محدودیت بیشتر عرضه می‌تواند قیمت را دوباره به بالای ۱۰۰ دلار برساند. در صورت تقویت شاخص‌های مومنتوم و عبور از مقاومت‌های میان‌مدت، حرکت به سمت محدوده ۱۱۰ دلار نیز قابل بررسی خواهد بود.
در سناریوی نزولی، پیشرفت گفت‌وگوهای دیپلماتیک، کاهش نگرانی‌ها درباره اختلال در صادرات، افزایش عرضه کشورهای غیراوپک‌پلاس و ضعف تقاضای جهانی می‌تواند احتمال آزمایش محدوده ۹۰ دلار را افزایش دهد.
در افق میان‌مدت و بلندمدت سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ نیز پیش‌بینی اداره اطلاعات انرژی آمریکا از میانگین ۹۶ دلار و ۳۲ سنت برای سال ۲۰۲۶ و کاهش آن به ۸۳ دلار و ۷۴ سنت در سال ۲۰۲۷ حکایت دارد. تحقق این چشم‌انداز به روند تولید آمریکا و برزیل، سیاست‌های اوپک‌پلاس و وضعیت اقتصاد جهانی وابسته خواهد بود.
البته هرگونه اختلال گسترده در عرضه یا تشدید ناگهانی تنش‌های ژئوپلیتیکی می‌تواند مسیر پیش‌بینی‌شده را تغییر دهد و بار دیگر قیمت نفت را به سطوح بالاتر هدایت کند.
جمع‌بندی؛ برنت برای بازگشت به روند صعودی به عبور از ۱۰۰ دلار نیاز دارد
نفت برنت پس از سقوط شدید روزهای اخیر در شرایطی قرار گرفته که هنوز نمی‌توان از پایان روند نزولی میان‌مدت آن صحبت کرد. کاهش ذخایر نفت آمریکا و انضباط تولید اوپک‌پلاس از عواملی هستند که می‌توانند مانع افت شدیدتر قیمت شوند؛ اما چشم‌انداز افزایش عرضه خارج از این ائتلاف و احتمال تعدیل تقاضای جهانی، فضای بنیادی بازار را با ابهام همراه کرده است.
از منظر تکنیکال نیز قرار گرفتن قیمت پایین‌تر از میانگین‌های متحرک ۲۰، ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰روزه و منفی بودن MACD نشان می‌دهد که برتری فعلی همچنان با فروشندگان است.
در شرایط کنونی، محدوده ۹۳ تا ۹۰ دلار مهم‌ترین ناحیه حمایتی بازار محسوب می‌شود و سطح ۱۰۰ دلار نخستین مانع جدی در مسیر بازگشت قیمت است. عبور و تثبیت بالای ۱۰۰ دلار و سپس مقاومت ۱۰۵ دلاری می‌تواند ارزیابی‌ها از روند بازار را تغییر دهد. در مقابل، شکست حمایت‌های ۹۳ و ۹۰ دلار احتمال حرکت به سمت محدوده ۸۸ دلار را افزایش می‌دهد.
در نهایت، مسیر آینده نفت برنت به واکنش قیمت در این محدوده‌ها، داده‌های جدید ذخایر نفت آمریکا، تصمیم‌های اوپک‌پلاس و تغییر انتظارات درباره عرضه و تقاضای جهانی وابسته خواهد بود.