قیمت اتریوم/ حمایت ۲۴۰۰ دلاری زیر فشار خروج سرمایه از ETFها
اتریوم در محدوده ۲۴۰۰ تا ۲۴۲۰ دلار معامله می‌شود؛ محدوده‌ای حساس که هم‌زمان با تداوم خروج سرمایه از صندوق‌های قابل معامله بورسی، کاهش قدرت حرکت قیمت در کوتاه‌مدت و نزدیک شدن به حمایت‌های تکنیکال، اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
اتریوم در محدوده ۲۴۰۰ تا ۲۴۲۰ دلار معامله می‌شود؛ محدوده‌ای حساس که هم‌زمان با تداوم خروج سرمایه از صندوق‌های قابل معامله بورسی، کاهش قدرت حرکت قیمت در کوتاه‌مدت و نزدیک شدن به حمایت‌های تکنیکال، اهمیت بیشتری پیدا کرده است. قیمت این رمزارز پس از ناکامی در تثبیت بالای میانگین‌های متحرک کوتاه‌مدت وارد فاز اصلاحی شده است. اکنون حفظ محدوده ۲۳۷۴ تا ۲۴۰۰ دلار می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در مسیر معاملات روزهای آینده داشته باشد. در مقابل، شکست حمایت‌های پایین‌تر احتمال افت قیمت به سمت ۲۳۲۰ دلار و سپس محدوده ۲۲۰۰ تا ۲۱۵۰ دلار را افزایش می‌دهد. در چنین شرایطی، فاصله میان ظرفیت‌های بنیادی شبکه اتریوم و عملکرد کوتاه‌مدت قیمت، به یکی از محورهای اصلی تحلیل این رمزارز تبدیل شده است.
خروج سرمایه از ETFها؛ عامل فشار بر قیمت اتریوم
اتریوم در معاملات روز یکشنبه ۲۶ مهر ۱۴۰۵ در محدوده ۲۴۰۰ تا ۲۴۲۰ دلار نوسان می‌کند و در مقایسه با بیت‌کوین عملکرد ضعیف‌تری دارد. افت حدود ۰.۶ تا ۱ درصدی در بازه ۲۴ ساعت گذشته، در کنار تداوم فشار فروش در معاملات هفتگی، نشان می‌دهد که بازار همچنان با موانع جدی برای بازگشت به روند صعودی روبه‌رو است. این وضعیت در حالی شکل گرفته که فعالیت‌های زیربنایی شبکه اتریوم، از امور مالی غیرمتمرکز گرفته تا توکنیزه‌سازی دارایی‌های واقعی، همچنان جایگاه مهمی در زیرساخت بازار رمزارزها دارند.
مهم‌ترین عامل فشار بر قیمت در کوتاه‌مدت، تداوم خروج سرمایه از صندوق‌های قابل معامله بورسی اسپات اتریوم در ایالات متحده است. این صندوق‌ها امکان سرمایه‌گذاری در اتریوم را از طریق ابزارهای مالی بورسی فراهم می‌کنند؛ بنابراین، جریان ورود و خروج سرمایه در آنها می‌تواند بر تقاضا در بازار نقدی اثر بگذارد.
بر اساس داده‌های ارائه‌شده، در ۲۴ مهر، برابر با ۱۶ اکتبر، حدود ۶۹.۷ میلیون دلار از صندوق‌های اسپات اتریوم خارج شده است. صندوق ETHA متعلق به بلک‌راک نیز به‌تنهایی همین میزان خروج سرمایه را ثبت کرده است. این اتفاق سومین روز متوالی خروج سرمایه را رقم زده و مجموع خروج هفتگی را به حدود ۳۲۰ میلیون دلار رسانده است.
در اکتبر ۲۰۲۶، خالص جریان سرمایه صندوق‌های اسپات اتریوم از ابتدای سال تا این مقطع حدود منفی ۹۵۵ میلیون دلار گزارش شده است؛ وضعیتی که با دوره‌های قبلی ورود سرمایه تفاوت دارد. در مقابل، صندوق‌های بیت‌کوین وضعیت متفاوتی را تجربه کرده‌اند و جریان ورود سرمایه به آنها از تقاضای نهادی برای این رمزارز حمایت می‌کند. این اختلاف می‌تواند بخشی از عملکرد ضعیف‌تر اتریوم نسبت به بیت‌کوین را توضیح دهد.
با این حال، خروج سرمایه از ETFها به‌تنهایی به معنای تضعیف ساختاری شبکه اتریوم نیست. این شاخص بیشتر از کاهش تقاضای سرمایه‌گذاری از یکی از کانال‌های مهم بازار در مقطع فعلی حکایت دارد؛ عاملی که در کوتاه‌مدت می‌تواند بر قیمت فشار وارد کند، حتی اگر فعالیت‌های زیربنایی شبکه همچنان ادامه داشته باشند.
دیفای و استیبل‌کوین‌ها؛ پشتوانه فعالیت اقتصادی اتریوم
یکی از معیارهای مهم برای ارزیابی وضعیت بنیادی اتریوم، میزان فعالیت اقتصادی شکل‌گرفته بر بستر این شبکه است. اتریوم میزبان بخش قابل‌توجهی از قراردادهای هوشمند، برنامه‌های غیرمتمرکز و پروتکل‌های امور مالی غیرمتمرکز یا دیفای است. قراردادهای هوشمند برنامه‌هایی هستند که امکان اجرای خودکار توافق‌ها و عملیات از پیش تعریف‌شده را بدون نیاز به مدیریت مستقیم یک واسطه متمرکز فراهم می‌کنند.
این قابلیت زمینه توسعه صرافی‌های غیرمتمرکز، بازارهای وام‌دهی، ابزارهای مالی و محصولات مبتنی بر دارایی‌های دیجیتال را ایجاد کرده است.
ارزش کل قفل‌شده در پروتکل‌های دیفای اتریوم حدود ۴۹.۵ میلیارد دلار برآورد شده و تغییر آن در بازه ۲۴ ساعته منفی ۰.۰۸ درصد بوده است. این رقم نشان می‌دهد که با وجود ضعف قیمت ETH، حجم قابل‌توجهی از دارایی‌ها همچنان در زیرساخت‌های مالی مستقر بر بستر اتریوم نگهداری می‌شود.
البته ارزش کل قفل‌شده یا TVL به‌تنهایی معیار قطعی سلامت شبکه نیست؛ زیرا تغییر قیمت توکن‌ها، انتقال سرمایه میان زنجیره‌های مختلف و ورود یا خروج نقدینگی نیز بر این شاخص تأثیر می‌گذارند.
بازار استیبل‌کوین‌ها نیز یکی دیگر از بخش‌های مهم اقتصاد اتریوم محسوب می‌شود. ارزش بازار استیبل‌کوین‌های مستقر در این اکوسیستم حدود ۱۴۴ میلیارد دلار گزارش شده و سهم تتر از این بازار به نزدیک ۵۱ درصد می‌رسد.
استیبل‌کوین‌ها دارایی‌های دیجیتالی هستند که معمولاً برای حفظ ارزشی نزدیک به یک ارز مرجع، مانند دلار آمریکا، طراحی می‌شوند. این دارایی‌ها در تسویه معاملات، انتقال سرمایه و تأمین نقدینگی کاربرد دارند. گسترش استفاده از آنها می‌تواند تقاضا برای زیرساخت‌های بلاک‌چینی را تقویت کند؛ با این حال، افزایش ارزش بازار استیبل‌کوین‌ها لزوماً به رشد مستقیم قیمت ETH منجر نمی‌شود.
در حوزه توکنیزه‌سازی دارایی‌های واقعی نیز ارزش دارایی‌های فعال تحت مدیریت یا AUM حدود ۱۳.۹ میلیارد دلار برآورد شده است. توکنیزه‌سازی به فرایند ثبت و مدیریت مالکیت دارایی‌هایی مانند اوراق مالی، ابزارهای اعتباری و سایر دارایی‌های سنتی در قالب توکن‌های دیجیتال گفته می‌شود.
اتریوم به دلیل برخورداری از نقدینگی، ابزارهای توسعه و زیرساخت قراردادهای هوشمند، یکی از بسترهای مهم این حوزه به شمار می‌رود. با این حال، تأثیر این فعالیت‌ها بر قیمت ETH به میزان تقاضای واقعی برای این رمزارز، هزینه استفاده از شبکه و نحوه توزیع فعالیت میان لایه‌های مختلف اکوسیستم وابسته است.
استیکینگ اتریوم؛ کاهش عرضه قابل معامله به شرط تداوم تقاضا
استیکینگ یکی دیگر از مؤلفه‌های بنیادی اتریوم است که در ارزیابی ساختار عرضه این رمزارز اهمیت دارد. در این سازوکار، دارندگان ETH دارایی خود را برای مشارکت در فرایند اعتبارسنجی و تأمین امنیت شبکه اختصاص می‌دهند.
بر اساس آمار ارائه‌شده، حدود ۴۳.۷ میلیون واحد ETH، معادل تقریباً ۳۶ درصد از عرضه، در فرایند استیکینگ قرار دارد. تعداد اعتبارسنج‌های فعال نیز بین ۸۶۳ هزار تا ۹۷۵ هزار واحد اعتبارسنج گزارش شده است. نرخ بازده سالانه استیکینگ در محدوده ۲.۱۸ تا ۲.۵۲ درصد قرار دارد.
اختصاص بخش بزرگی از عرضه به استیکینگ می‌تواند میزان ETH در دسترس برای معامله فوری را کاهش دهد. در صورت افزایش تقاضا، چنین شرایطی ممکن است عرضه قابل معامله را محدودتر کند و بر قیمت اثر بگذارد.
با این حال، نباید تمام دارایی‌های استیک‌شده را عرضه‌ای کاملاً غیرقابل دسترس دانست؛ زیرا شرایط برداشت، نقدشوندگی ابزارهای مشتقه استیکینگ و تصمیم دارندگان برای آزادسازی دارایی‌ها نیز بر رفتار عرضه اثر می‌گذارند. بنابراین، نسبت بالای استیکینگ به‌تنهایی تضمینی برای افزایش قیمت نیست.
سازوکار سوزاندن کارمزدها در قالب ارتقای EIP-1559 نیز یکی دیگر از عوامل مؤثر بر عرضه اتریوم است. در این سازوکار، بخشی از کارمزد پایه تراکنش‌ها از چرخه عرضه خارج می‌شود. اگر مقدار ETH سوزانده‌شده از میزان صدور واحدهای جدید بیشتر باشد، عرضه خالص کاهش پیدا می‌کند و شبکه می‌تواند وارد دوره‌ای از انقباض عرضه شود.
شدت این اثر به میزان تقاضا برای فضای بلوک و سطح فعالیت شبکه وابسته است. کارمزد پایه بسیار پایین گزارش‌شده، در حدود ۰.۰۶۷ گیگاوی، نشان می‌دهد که هزینه استفاده از شبکه در مقطع مورد بررسی پایین است. با این حال، پایین بودن کارمزدها می‌تواند میزان سوزاندن ETH را نیز محدود کند.
از سوی دیگر، تعداد آدرس‌های دارای موجودی اتریوم در گزارش‌های قبلی به رکورد حدود ۲۰۷ میلیون آدرس رسیده و افزایش فعالیت نهنگ‌ها نیز به‌عنوان یکی از شاخص‌های قابل بررسی مطرح شده است.
با این حال، تعداد آدرس‌ها لزوماً معادل تعداد کاربران مستقل نیست. همچنین، افزایش تراکنش‌های بزرگ بدون بررسی جهت انتقال دارایی‌ها، به‌تنهایی نشانه‌ای قطعی از انباشت صعودی محسوب نمی‌شود. در نتیجه، ارزیابی دقیق وضعیت بنیادی اتریوم مستلزم بررسی هم‌زمان شاخص‌های فعالیت شبکه، عرضه، تقاضا و جریان سرمایه نهادی است.
ارتقای گلمستردام؛ رویدادی مهم برای آینده شبکه اتریوم
یکی از رویدادهای پیش‌روی اکوسیستم اتریوم، ارتقای گلمستردام (Glamsterdam) است که اجرای آن در شبکه آزمایشی هودی (Hoodi) برای ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است.
شبکه‌های آزمایشی محیط‌هایی هستند که توسعه‌دهندگان می‌توانند تغییرات پروتکل را پیش از استقرار در شبکه اصلی بررسی کنند. هدف از ارتقاهای زیرساختی اتریوم، بهبود کارایی، افزایش ظرفیت پردازش و فراهم کردن شرایط مناسب‌تر برای توسعه برنامه‌های مبتنی بر قراردادهای هوشمند است.
انتظارات مربوط به این ارتقا ممکن است در کوتاه‌مدت بر احساسات سرمایه‌گذاران تأثیر بگذارد؛ اما اثر پایدار آن به جزئیات فنی، نتایج آزمایش‌ها و میزان بهبود واقعی عملکرد شبکه وابسته خواهد بود.
به همین دلیل، نزدیک شدن به تاریخ اجرای آزمایشی ارتقا را نمی‌توان محرکی قطعی برای رشد قیمت دانست. بازار ممکن است پیش از رویداد بخشی از انتظارات را در قیمت لحاظ کند یا در صورت نبود شواهد کافی از بهبود عملکرد، واکنش محدودی نشان دهد.
در کنار ارتقاهای فنی، شفافیت مقرراتی، پذیرش نهادی و احتمال کاهش نرخ‌های بهره نیز از متغیرهای مهم در مسیر میان‌مدت اتریوم هستند. کاهش نرخ بهره، در صورت تحقق، می‌تواند هزینه فرصت نگهداری دارایی‌های بدون بازده ثابت را تغییر دهد و بر تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های پرنوسان اثر بگذارد.
با این حال، جهت واکنش بازار به وضعیت رشد اقتصادی، انتظارات تورمی و شرایط نقدینگی نیز وابسته است. بنابراین، حتی با وجود ظرفیت‌های بنیادی شبکه، تداوم خروج سرمایه از ETFها و کاهش تمایل سرمایه‌گذاران به پذیرش ریسک می‌تواند مانع از واکنش مثبت قیمت شود.
تحلیل تکنیکال اتریوم؛ قیمت همچنان زیر میانگین‌های متحرک قرار دارد
از منظر تحلیل تکنیکال، اتریوم در تایم‌فریم روزانه همچنان با فشار نزولی کوتاه‌مدت مواجه است. قیمت در محدوده ۲۴۰۰ تا ۲۴۲۰ دلار قرار دارد و پایین‌تر از میانگین متحرک ساده هفت‌روزه در حدود ۲۴۳۵ دلار، میانگین متحرک ساده ۲۰روزه در حدود ۲۵۵۹ دلار و میانگین متحرک ساده ۵۰روزه در حدود ۲۵۵۲ دلار معامله می‌شود.
قرار گرفتن قیمت پایین‌تر از این میانگین‌ها نشان می‌دهد که خریداران هنوز نتوانسته‌اند ساختار کوتاه‌مدت بازار را به شکل معناداری به نفع خود تغییر دهند.
در مقابل، میانگین متحرک ساده ۲۰۰روزه در حدود ۲۱۴۹ دلار قرار دارد. فاصله قیمت فعلی با این میانگین نشان می‌دهد که اتریوم هنوز به محدوده بلندمدت یادشده نرسیده است؛ با این حال، قرار گرفتن بالای یک میانگین بلندمدت به‌تنهایی برای نتیجه‌گیری درباره صعودی بودن تمام ساختار بازار کافی نیست.
برخی ارزیابی‌ها جهت بلندمدت را همچنان مثبت می‌دانند، در حالی که شاخص‌هایی مانند سوپرترند و ایچیموکو در کوتاه‌مدت سیگنال‌های نزولی ارائه می‌کنند. این اختلاف میان تایم‌فریم‌ها، احتمال ادامه نوسان و شکل‌گیری یک دوره تثبیت پیش از حرکت بعدی را مطرح می‌کند.
در نمودار روزانه، محدوده ۲۳۷۴ تا ۲۴۰۰ دلار نخستین ناحیه مهم برای ارزیابی قدرت خریداران است. این محدوده با حمایت‌های فیبوناچی و نزدیکی به بخش پایینی باندهای بولینگر هم‌پوشانی دارد.
سطح اصلاحی ۳۸.۲ درصد فیبوناچی در حدود ۲۴۰۴ دلار قرار گرفته و سطح ۵۰ درصد نیز در حدود ۲۲۷۹ دلار گزارش شده است. نزدیکی قیمت به این سطوح، اهمیت واکنش بازار در محدوده فعلی را افزایش می‌دهد؛ با این حال، هم‌پوشانی ابزارهای تکنیکال احتمال واکنش را مطرح می‌کند و تضمینی برای توقف اصلاح نیست.
مقاومت ۲۴۴۶ دلاری؛ نخستین مانع بازگشت اتریوم
در محاسبات پیوت روزانه، سطح محوری اتریوم حدود ۲۴۰۰ دلار قرار دارد. مقاومت نخست در ۲۴۴۴ دلار و مقاومت دوم در ۲۴۸۵ دلار واقع شده‌اند. در سمت مقابل، حمایت نخست ۲۳۵۹ دلار و حمایت دوم ۲۳۱۶ دلار گزارش شده است.
این سطوح چارچوبی برای بررسی واکنش قیمت در معاملات روزانه فراهم می‌کنند؛ اما به دلیل نوسان بالای بازار رمزارزها، ممکن است در جریان حرکت‌های سریع شکسته شوند یا اعتبار کوتاه‌مدت خود را از دست بدهند.
در صورت حفظ محدوده ۲۳۷۴ تا ۲۴۰۰ دلار و عبور قیمت از مقاومت ۲۴۴۶ دلار، امکان حرکت به سمت ۲۵۱۸ دلار و سپس ۲۵۷۷ دلار مطرح می‌شود. سطح ۲۵۷۷ دلار در نزدیکی مقاومت‌های تکنیکال بالاتر و میانگین‌های متحرک کوتاه‌مدت قرار دارد و می‌تواند مانع مهم‌تری برای ادامه بازیابی باشد.
در صورت تقویت تقاضا و تثبیت قیمت بالای این ناحیه، محدوده ۲۶۷۴ تا ۲۸۱۳ دلار به‌عنوان منطقه مقاومتی بالاتر قابل بررسی خواهد بود. با این حال، دستیابی به این سطوح مستلزم تغییر محسوس در ساختار قیمت و کاهش فشار فروش است.
در سناریوی نزولی، شکست محدوده ۲۳۷۴ دلار می‌تواند توجه بازار را به حمایت‌های ۲۳۱۹ تا ۲۳۲۰ دلار معطوف کند. این ناحیه با بخش پایینی باندهای بولینگر و محدوده‌های فیبوناچی هم‌پوشانی دارد و از این نظر اهمیت تکنیکال دارد.
در صورت از دست رفتن این حمایت، سطح ۲۲۶۰ دلار و سپس محدوده ۲۱۵۷ تا ۲۱۵۰ دلار، نزدیک به میانگین متحرک ۲۰۰روزه، در کانون توجه قرار می‌گیرند.
بنابراین، حفظ حمایت فعلی برای جلوگیری از گسترش دامنه اصلاح اهمیت دارد؛ اما تثبیت بالای مقاومت‌های نزدیک نیز برای تأیید بازگشت قدرت خریداران ضروری است.
شاخص‌های مومنتوم چه می‌گویند؟ احتمال توقف فروش، بدون تأیید بازگشت روند
شاخص قدرت نسبی یا RSI در دوره ۱۴روزه در محدوده ۳۸ تا ۳۹ قرار دارد. این محدوده از ضعف مومنتوم و نزدیک شدن بازار به ناحیه اشباع فروش حکایت می‌کند، اما هنوز نشانه‌ای از اشباع فروش شدید ارائه نمی‌دهد.
شاخص مکدی یا MACD نیز در داده‌های ارائه‌شده، هیستوگرامی نزدیک به صفر دارد که می‌تواند از کاهش شتاب حرکت قبلی حکایت کند. کاهش مومنتوم نزولی گاهی زمینه توقف اصلاح را فراهم می‌کند؛ اما برای تأیید تغییر روند، شواهد بیشتری از جمله واکنش قیمت به حمایت‌ها و عبور از مقاومت‌های نزدیک مورد نیاز است.
شاخص استوکاستیک نیز در محدوده اشباع فروش با تقاطع احتمالی صعودی مواجه شده است؛ وضعیتی که می‌تواند احتمال بازگشت کوتاه‌مدت قیمت را مطرح کند.
مقدار درصدی موقعیت قیمت در باندهای بولینگر یا Bollinger Band %B نیز حدود ۰.۱۹ گزارش شده است. این رقم نشان می‌دهد که قیمت به بخش پایینی باندها نزدیک است. چنین شرایطی ممکن است زمینه حرکت اصلاحی رو به بالا را فراهم کند؛ اما در روندهای نزولی قدرتمند، قیمت می‌تواند برای مدتی در نزدیکی باند پایینی باقی بماند.
میانگین دامنه واقعی یا ATR نیز حدود ۹۶ دلار گزارش شده است. این شاخص شدت نوسان معمول قیمت را اندازه‌گیری می‌کند و در سطح فعلی، از امکان نوسان‌های قابل‌توجه در معاملات اتریوم خبر می‌دهد.
برآوردهای ارائه‌شده احتمال حرکت‌های روزانه ۳ تا ۵ درصدی را مطرح می‌کنند. بنابراین، عبور موقت از حمایت یا مقاومت الزاماً به معنای شکل‌گیری یک روند پایدار نیست و تثبیت قیمت در سوی دیگر سطح شکسته‌شده اهمیت بیشتری دارد.
موقعیت‌های باز و اهرم‌ها؛ چرا احتمال نوسان ناگهانی افزایش یافته است؟
داده‌های بازار مشتقات نیز تصویر یک‌دست و روشنی از جهت بعدی قیمت ارائه نمی‌کنند. نرخ تأمین مالی در بایننس حدود ۰.۰۰۴۸ درصد گزارش شده و ارزش کل موقعیت‌های باز به حدود ۵.۴۵ میلیارد دلار رسیده است.
نرخ تأمین مالی نشان می‌دهد هزینه دوره‌ای میان معامله‌گران قراردادهای دائمی چگونه توزیع می‌شود. موقعیت‌های باز نیز مجموع قراردادهای تسویه‌نشده را منعکس می‌کنند. این شاخص‌ها برای ارزیابی میزان مشارکت و جهت‌گیری معامله‌گران اهمیت دارند؛ اما بدون بررسی تغییرات زمانی و تفکیک داده‌ها میان صرافی‌ها نمی‌توان از آنها نتیجه‌ای قطعی گرفت.
برخی داده‌های ارائه‌شده از غلبه موقعیت‌های خرید، در حدود ۷۰ درصد، در بعضی مقاطع حکایت دارند. در عین حال، افزایش موقعیت‌های فروش نیز گزارش شده است.
در صورت تراکم موقعیت‌های اهرمی در یک جهت، حرکت قیمت برخلاف انتظار معامله‌گران می‌تواند به بسته شدن اجباری موقعیت‌ها و تشدید نوسان منجر شود. به همین دلیل، واکنش اتریوم به محدوده ۲۴۰۰ دلار تنها به معاملات نقدی محدود نیست و وضعیت اهرم‌ها نیز می‌تواند شدت حرکت بعدی را تغییر دهد.
در مقیاس کل بازار، سهم بیت‌کوین از ارزش بازار رمزارزها حدود ۶۰ درصد است و شاخص ترس و طمع در محدوده خنثی ۵۰ قرار دارد. این ترکیب نشان می‌دهد که فضای کلی بازار نه در وضعیت ترس شدید قرار دارد و نه نشانه‌ای روشن از بازگشت گسترده تمایل به پذیرش ریسک ارائه می‌کند.
در چنین شرایطی، عملکرد نسبی اتریوم به جریان سرمایه نهادی، واکنش قیمت به حمایت‌های کلیدی و توانایی آن در بازپس‌گیری میانگین‌های متحرک وابسته خواهد بود.
جمع‌بندی؛ آیا اتریوم می‌تواند حمایت ۲۴۰۰ دلاری را حفظ کند؟
اتریوم در ۲۶ مهر ۱۴۰۵ در نقطه‌ای قرار گرفته است که عوامل بنیادی و تکنیکال پیام‌های متفاوتی ارائه می‌کنند. ارزش قفل‌شده حدود ۴۹.۵ میلیارد دلاری در دیفای، ارزش بازار ۱۴۴ میلیارد دلاری استیبل‌کوین‌ها، حدود ۱۳.۹ میلیارد دلار دارایی فعال تحت مدیریت در بخش توکنیزه‌سازی و استیکینگ ۴۳.۷ میلیون واحد ETH، همچنان از جایگاه مهم این شبکه در اقتصاد رمزارزها حکایت دارند.
با این حال، این ظرفیت‌ها تاکنون نتوانسته‌اند فشار کوتاه‌مدت ناشی از خروج سرمایه از ETFها و ضعف ساختار قیمت را خنثی کنند.
در سناریوی صعودی، حفظ محدوده ۲۳۷۴ تا ۲۴۰۰ دلار و عبور از مقاومت ۲۴۴۶ دلار می‌تواند زمینه حرکت به سمت ۲۵۰۰ تا ۲۵۷۸ دلار را فراهم کند. عبور پایدار از این محدوده، در صورت بهبود جریان سرمایه، امکان بررسی سطوح بالاتر از جمله ۲۷۰۰ تا ۲۸۰۰ دلار را افزایش می‌دهد.
در مقابل، شکست حمایت ۲۳۱۸ تا ۲۳۲۰ دلار می‌تواند مسیر اصلاح را به سمت ۲۲۰۰ تا ۲۱۵۰ دلار باز کند؛ محدوده‌ای که میانگین متحرک ۲۰۰روزه نیز در نزدیکی آن قرار دارد.
در افق میان‌مدت و بلندمدت، برخی ارزیابی‌های خوش‌بینانه اهداف ۳۴۰۰ تا ۵۰۰۰ دلار و حتی بالاتر را مطرح می‌کنند. تحقق این اهداف به تداوم رشد اکوسیستم، بهبود تقاضای نهادی، شرایط کلان اقتصادی و تغییر پایدار ساختار قیمت وابسته است.
بنابراین، اصلاح فعلی را نمی‌توان صرفاً نشانه ضعف بنیادی اتریوم دانست؛ اما توصیف آن به‌عنوان اصلاحی سالم نیز بدون تأیید رفتار قیمت زودهنگام خواهد بود. مسیر اتریوم در هفته‌های آینده به این بستگی دارد که آیا حمایت ۲۴۰۰ دلاری می‌تواند فشار فروش را جذب کند یا تداوم خروج سرمایه و شکست سطوح پایین‌تر، اصلاح را وارد مرحله عمیق‌تری خواهد کرد.